Reklama
sobota, 08 lipca 2017 18:19

Europa – sposobem pojmowania człowieka

Napisane przez  Administrator

60 lat temu, a dokładnie 25 marca 1957, w dniu podpisania przez ministrów spraw wewnętrznych Władysława Wichę i Nikołaja Dudorowa porozumienia repatriacyjnego zakładającego przesiedlenie osób posiadających przed 17 września 1939 roku obywatelstwo polskie, miało miejsce jeszcze jedno niezwykle istotne przyszłościowo wydarzenie. Mianowicie w sali Horacjuszy i Kuriacjuszy w Palazzo dei Conservatori na Kapitolu w Rzymie zostały zawarte traktaty rzymskie, na których podpisy złożyli przedstawiciele Francji, Republiki Federalnej Niemiec, Włoch, Belgii, Holandii i Luksemburga. Podwaliny integracji europejskiej – politycznej i ekonomicznej – zaznaczyły się już w starożytności (Imperium Romanum) i w średniowieczu, gdy zarówno papieże, jak i cesarze rzymsko-niemieccy dążyli do zjednoczenia kontynentu europejskiego. Po tradycję tę sięgnięto i w XX wieku poprzez ustanowienie traktatów, a więc dokumentów powołujących do życia dwie ważne europejskie wspólnoty: Europejską Wspólnotę Gospodarczą (EWG – Wspólny Rynek) oraz Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (EURATOM).

Celem powołania tej pierwszej było, jak czytamy w umowie: popieranie – przez utworzenie wspólnego rynku oraz stopniowe ujednolicanie polityki gospodarczej Państw Członkowskich – harmonijnego rozwoju działalności gospodar­czej na terenie całej Wspólnoty, stałego i równomiernego rozwoju, umacniania stabilności, szybszego podnoszenia poziomu życia i ściślejszych stosunków między Państwami należącymi do Wspólnoty1.

Osiągnięcie misji miał między innymi zapewnić swobodny przepływ osób, usług i kapitału między państwami członkowskimi, wprowadzenie wspólnej taryfy celnej i polityki handlowej wobec państw trzecich, zniesienie cła i ograniczenia ilościowe w przywozie i wywozie towarów, jak również przyjęcie wspólnej polityki w dziedzinie rolnictwa i transportu. 

Cel drugiego traktatu określono następująco: Zadaniem Wspólnoty jest przyczynianie się do podwyższania poziomu życia w Państwach Członkowskich i rozwijania stosunków z innymi państwami poprzez ustanowienie warunków niezbędnych do stworzenia i szybkiego rozwoju przemysłu jądrowego2.

Element pierwszej wagi stanowiło połączenie systemów nuklearnych państw, kontrolowanie, jak wykorzystywana jest energia atomowa, i dopilnowanie, by podstawą jej stosowania były wyłącznie kwestie pokojowe. Założenia miano realizować poprzez rozwój technik nuklearnych i związanych z nimi badań.

Obydwie wspólnoty wraz z powołaną w Paryżu w 1951 roku, celem wzmocnienia współpracy w zakresie górnictwa i hutnictwa, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali, stały się platformą, na której wzniesiono dzisiejszą Unię Europejską. A jednocześnie umożliwiły polepszenie się kulturalnych i gospodarczych warunków życia obywateli państw członkowskich, połączonych w jeden obszar ekonomiczny. 

Czwórka wielkich zwolenników integracji europejskiej, określanych dziś ojcami Unii Europejskiej, a więc politycy ze środowiska chrześcijańsko-demokratycznego: Robert Schuman (były premier Francji), Konrad Adenauer (niemiecki polityk, przeciwnik nazizmu), Alcide de Gasperi (były premier Włoch), oraz socjaldemokrata Paul-Henri Spaak (były premier Belgii, to od jego nazwiska traktaty zwano wcześniej „Raportem Spaaka”), dążyli do urzeczywistnienia jednego z najważniejszych procesów historycznych, który miał usunąć niepokojącą wizję kolejnej wojny europejskiej, wzmocnić filary demokracji, rozwój gospodarki, zapewnić ochronę przeciw komunizmowi, a następnie również przywrócić Europie jej pozycję na świecie. 

Rocznicę zawarcia traktatów upamiętniono 25 marca bieżącego roku uroczystością na Kapitolu, podczas której przedstawiciele 27 państw Unii Europejskiej (bez przedstawicieli Wielkiej Brytanii) złożyli podpisy pod Deklaracją Rzymską, a tym samym zobowiązali się do działań na rzecz czterech celów: powiększenia bezpieczeństwa Europy poprzez ochronę granic zewnętrznych i walkę z terroryzmem oraz ze zorganizowaną przestępczością; działań prospołecznych – walkę z bezrobociem, dyskryminacją, wykluczeniem społecznym i z ubóstwem; zapewnienia rozwoju gospodarczego; wzmacniania pozycji Europy na arenie światowej. W dokumencie napisano: Uczynimy Unię Europejską silniejszą i odporniejszą dzięki jeszcze większej jedności i solidarności między nami oraz poszanowaniu wspólnych zasad. Pojedynczo zostalibyśmy zmarginalizowani przez globalną dynamikę. Razem mamy największą szansę wpływać na nią oraz bronić naszych wspólnych interesów i wartości. 

Przywódcy państw wzięli również udział w audiencji u papieża Franciszka, który zaznaczył: Ojcowie założyciele przypominają nam, że Europa nie jest zbiorem zasad, których należy przestrzegać, podręcznikiem protokołów i procedur, które należy stosować. Jest ona życiem, sposobem pojmowania człowieka, [...] a nie tylko zbiorem praw, których należy bronić, albo żądań, których trzeba dochodzić. Pierwszym elementem żywotności europejskiej jest solidarność. W świecie, który dobrze znał dramat murów i podziałów, bardzo wyraźnie widziano znaczenie pracy na rzecz Europy zjednoczonej i otwartej oraz wspólną wolę starania się o usunięcie tej nienaturalnej bariery, która dzieliła kontynent od Bałtyku po Adriatyk. Jakże wiele trudu włożono, aby obalić ten mur! Tam, gdzie pokolenia pragnęły zobaczyć upadek narzuconej wrogości, obecnie mowa jest o tym, jak nie wpuścić zagrożeń naszych czasów: począwszy od długiej kolumny kobiet, mężczyzn i dzieci, uciekających przed wojną i biedą, proszących jedynie o możliwość przyszłości dla siebie i dla swoich bliskich.

 

red.

 

 

 

(źródło cyt. TVN24)

1Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą

2Wersja skonsolidowana Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w: „Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej”, C 84/1, 2010.

Reklama
  • Galeria
  • Galeria
  • Galeria
  • Galeria
  • Galeria
  • Galeria
  • Galeria
  • Galeria
  • Galeria
  • Galeria
  • Galeria

 © Merkuriusz Polska | Redakcja: tel. +48 501 180 575, +48 515 079 888, redakcja@merkuriusz.com.pl 

xnxx