piątek, 26 luty 2021 04:09

Szykuje się dobra przyszłość

z JM rektorem Politechniki Poznańskiej prof. Teofilem Jesionowskim rozmawia Mariola Zdancewicz

Gratulujemy objęcia funkcji rektora Politechniki Poznańskiej. Jako dwa główne aspekty funkcjonowania uczelni wymienia Pan troskę o rozwój i przyszłość...

Bardzo dziękuję za gratulacje, to niewątpliwie zaszczytna funkcja, ale jeszcze większa odpowiedzialność, nie tylko za infrastrukturę, ale przede wszystkim za społeczność uczelni, która tworzy się i trwa od ponad stu lat.

Pojęcia przyszłości i rozwoju łączę z przekonaniem o konieczności doceniania dokonań poprzedników. Każdy z rektorów starał się budować uczelnię na miarę możliwości danego czasu. Troska o rozwój w obecnej sytuacji, to przede wszystkim dbałość o zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim pracownikom i stabilności zatrudnienia, czyli kierowanie uczelnią tak, aby każdy mógł realizować swoje pasje, marzenia i budować kolejne stulecia.

Podkreśla Pan znaczenie zrównoważonego rozwoju Politechniki. Co to oznacza w praktyce? 

Uczelnia to jednostka dosyć konserwatywna i uważam, że w tym kontekście nie należy myśleć o rewolucji. Moim marzeniem jest szybkie działanie dla Jej zrównoważonego rozwoju. Jesteśmy systemem naczyń połączonych. Każdy tryb powinien dobrze współgrać z innymi elementami naszej złożonej konstrukcji. Nie możemy ulegać panice, musimy dbać o dobry konsensus z otoczeniem, wzmacniać  rozwój edukacji jako oferty dla przyszłych studentów i doktorantów oraz troszczyć się o postęp naukowo-badawczy. Biorąc pod uwagę aspekty techniczne uczelni, zrównoważony rozwój to również wyzwania innowacyjne, technologiczne i transfer wiedzy do gospodarki.

Z pewnością ważne dla uczelni są stosunki z otoczeniem społeczno-gospodarczym, w obecnym czasie dość utrudnione. Jak planuje Pan z tym sobie poradzić?

Jest to niewątpliwie najtrudniejsze wyzwanie. Jednym z efektów naszej wieloletniej współpracy są studia dualne, czyli kształcenie praktyczne, które jest realizowane z zaprzyjaźnionymi przedsiębiorstwami krajowymi i międzynarodowymi oraz organizacjami z Poznania i okolic. Niestety, nawet te elementy edukacji są w obecnym czasie ograniczone, a w pewnym sensie także niemożliwe. Tryb zdalny jest w tym przypadku niewystarczający. 

Innym aspektem aktywności jest realizowanie licznych projektów, głównie rozwojowych, gdzie przedsięwzięcia kreowane są w ścisłym związku z otoczeniem społeczno-gospodarczym.  Pojawia się też nowa jakość związana z inicjatywami realizowanymi z kolejnymi podmiotami gospodarczymi, związana z rozszerzeniem działalności w zakresie inicjatywy Przemysłu 4.0, z działalnością Wielkopolskiej Regionalnej Rady Przemysłu Przyszłości włącznie, której przewodniczy prof. Tomasz Łodygowski i innymi formami aktywności, które są obecnie domeną prof. Michała Wieczorowskiego – prorektora ds. rozwoju i współpracy z gospodarką. Wszystkie te kierunki już przynoszą istotne efekty.

Jednym z obszarów z tego zakresu jest podpisanie umowy o współpracy z Siecią Badawczą Łukasiewicz oraz realne skutki wcielenia jej w życie. Wspólne inicjatywy dotyczą projektów, takich jak doktoraty wdrożeniowe czy aplikowania o projekty do programu Horyzont 2020 czy Horyzont Europa, których celem jest pozyskanie środków europejskich na rozwój nie tylko uczelni, ale również naszych innych kompetencji. 

Jednym z ważniejszych, kto wie czy nie najważniejszym, zagadnieniem będzie zapewne zdobycie statusu uczelni badawczej. Będzie Pan o to walczył?

Absolutnie, jest to dla mnie najważniejsze zadanie. Zostaliśmy już niejako „włączeni” do statusu uczelni badawczej przez panią minister Annę Budzanowską jako jednostka na dwudziestym pierwszym miejscu. Zostało to ogłoszone zarówno na posiedzeniu Komitetu Polityki Naukowej, jak i na konferencji dotyczącej ewaluacji bezpośrednich beneficjentów programu IDUB. Wcześniej Politechnika Politechnika nie była beneficjentem uczelni badawczej, nie mogliśmy się o to starać ze względów formalnych. Uczyniliśmy wiele kroków w kierunku skonstruowania naszej struktury tak, aby formalnie w przyszłym konkursie stawać do boju o to ważne miano. 

Dzięki uzyskaniu przez nas statusu Uniwersytetu Europejskiego oraz faktowi, że nasza Uczelnia jest jedynym w Polsce i jednym z nielicznych w Europie Środkowo-Wschodniej liderem tego projektu, decyzją Ministerstwa zostaliśmy włączeni do tak elitarnego grona. Czekamy na oficjalne potwierdzenie tego faktu. 

Dla mnie, jako – nieskromnie to zabrzmi – szefa wspaniałej Uczelni i jednocześnie akademika, nadrzędną rolą jest troska o to, abyśmy zostali uczelnią badawczą formalnie i pojawili się w gronie pierwszej dziesiątki, co jest zadaniem niebywale trudnym, ale nie niemożliwym.

Mamy nadzieję, że tak będzie i z góry bardzo się cieszymy z tego optymistycznego tonu. 
Funkcję rektora objął Pan w trudnych warunkach. Nikt nie myślał, że pandemia zamiast odejść, będzie się wzmagać i burzyć wszystko to, co do tej pory było naturalne. Będzie Pan musiał zastosować inny tryb funkcjonowania, który pewnie potrwa przez dłuższy czas. Proszę o opinię na ile jest to uciążliwe dla studentów i czy na dłuższą metę da się stosować nauczanie zdalne.

Czas pandemii jest trudny, przede wszystkim ze względów społecznych. Uczelnia to miejsce spotkań wielu osób na wielu poziomach. Politechnika żyje przede wszystkim aktywnością studencką, różnymi kolorytami naszej działalności, zwłaszcza kontaktami z osobami, które nas inspirują. Kiedy mury uczelni stają się puste, pustka ta ogarnia nas również w sferze psychicznej. W związku z tym realizujemy kształcenie hybrydowe. Jako uczelnia techniczna mamy w programie wiele elementów nauczania praktycznego, które realizujemy w miarę możliwości w systemie rzeczywistym, przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa. Wiążą się z tym różne przedsięwzięcia organizacyjne. Powołaliśmy Zespół Kryzysowy, którego Przewodniczącą jest Pani prof. Agnieszka Misztal – prorektor ds. studenckich i kształcenia. Zespół spotyka się każdego ranka i działa w sposób profesjonalny, pragmatyczny i zaradczy, aby pokonywać wszelkie trudności. Na posiedzeniu Prezydium Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich, w łączności z przedstawicielami Ministerstwa stwierdzono, że nie możemy zamykać uczelni, co osobiście również popieram. 

Będziemy działać trochę jak klasyczne przedsiębiorstwo. Nie możemy się zamknąć, odizolować, a jedynie ograniczyć naszą działalność do minimum w zakresie spotykania się ludzi. Cały czas przede wszystkim musimy kształcić studentów, zwłaszcza na semestrach dyplomowych, aby mogli wykonać należycie swoją pracę popartą eksperymentami. Nikt nie zwalnia nas z działalności badawczej. Ważna jest także ewaluacja dyscyplin naukowych, ponieważ potwierdza ona potencjał uczelni w kontekście starania się o status uczelni badawczej. Istotne są umowy podpisane z jednostkami działalności gospodarczej czy instytucjami badawczymi – one również nie mogą być zaniechane. 

Trzeba pragmatycznie realizować swoje obowiązki. Jako Uczelnia powinniśmy dawać przykład, jak należy organizować życie publiczne tak, aby budować związki i relacje międzyludzkie. To one są według mnie najważniejsze, zawsze, nie tylko teraz, bo tylko wówczas można wyjść obronną ręką z każdej trudnej sytuacji, także obecnej wojny cywilizacyjnej, bo trudno inaczej nazwać pandemię.

Myślę też o nowych studentach, wydają się być w najtrudniejszej sytuacji i nie zasmakują akademickiego życia...

To prawda. Kiedy studenci przyjeżdżają do Poznania i wchodzą w mury Politechniki, zmieniają jednocześnie postrzeganie Uczelni. Spotykają profesorów, swoich mentorów, mogą cieszyć się także życiem studenckim, emanować młodością i otwartością na innych, nawiązywaniem nowych znajomości, uczuć – wiemy przecież, że to wiek, w którym tworzą się związki, nie tylko chemiczne! To faktycznie jest spora strata. Niektóre rzeczy można doczytać, czegoś się douczyć, ale nic nie zastąpi kuluarowych dyskusji, spotkań „przy kawie” i rozmów. Ten czas będzie niewątpliwie stracony i trudno będzie go nadrobić. 

Czy będzie miał Pan czas zajmować się swoimi projektami naukowymi?

To jest dla mnie bardzo trudne. Realizuję obecnie dwa projekty naukowe. Razem z moim wspaniałym, wspierającym mnie zespołem odbywamy spotkania, próbujemy odpowiedzieć na pytania jak efektywnie realizować nasze badania. Z reguły ma to miejsce w godzinach wieczornych, dyskutujemy poprzez wideokonferencje. Jest to dla mnie duży problem. Myślę jednak, że jeżeli już zdecydowałem się skupić na sprawach organizacyjnych, to muszę tym wyzwaniom podołać, a nauka będzie realizowana pewnie niestety trochę później, o ile do niej szybko wrócę? Oby! 

Chciałabym zapytać, czy za cztery lata władze Politechniki oraz pracownicy administracyjni będą rezydować w nowym budynku w Kampusie Warta? Nie ukrywam, że zadaję to pytanie z pewną przykrością, bo obecna siedziba wydaje mi się bardzo atrakcyjna. 

Kto wychował się na Wildzie, może to z całą stanowczością potwierdzić. Ja spędziłem tu swoją „młodość” akademicką, tu zacząłem pracę naukową, spędzając trochę czasu w laboratorium, więc przestrzeń Wildy i rektorat są mi bardzo bliskie. Gmach rektoratu widziałem z okna byłego budynku kwestury. Niewątpliwie jest to piękny budynek i nie chciałbym doczekać czasu, kiedy nie będzie własnością Politechniki Poznańskiej, mam nadzieję, że nikt takiego błędu nie popełni, aby go zbyć. Jednak dla integracji środowiska, efektywniejszego działania organizacyjnego, ograniczenia dystansu, który – mimo nowych technologii – istnieje, wydaje się, że na Kampusie Warta powinien powstać nowy budynek administracji centralnej. Bardzo bym sobie życzył, żeby realnie w ciągu czterech lat miało to miejsce. Niestety sytuacja pandemiczna może nieco spowolnić to zadanie. Mimo wszystko chciałbym, żeby obecny budynek rektoratu nie był tylko miejscem historycznym, aby dalej był wykorzystywany. Zrobię więc wszystko, by nowy budynek powstał jak najszybciej, a stary dalej tworzył piękną, ale aktywną historię.

Kiedy rektor Tomasz Łodygowski wspominał mi, że budynek może zostać sprzedany, straszyłam go, że nie pozwolę...

Rektor Tomasz Łodygowski drażnił się ze wszystkimi, którzy mówili, że budynek trzeba sprzedać... W spadku zostawił mi ideę przeniesienia rektoratu na Kampus Warta, za co mu szczerze dziękuję. Kto inny jak właśnie nie rektor Tomasz Łodygowski wie, jak powinna rozwijać się Uczelnia dla jej chluby. Niewątpliwie mamy zbliżony sentyment do tego miejsca. Na pewno będziemy kultywować nie tylko to miejsce, ale przede wszystkim atmosferę, która tu się zrodziła. Należy walczyć o to, żeby Wilda była nie tylko piękną historią, ale również przyszłością Uczelni.

Już teraz mogę powiedzieć, że poczyniliśmy pewne kroki i liczę na to, że w wiosennym wydaniu „Merkuriusza” będę mógł opowiedzieć nieco bardziej optymistycznie o planach inwestycyjnych na Kampusie Warta. Enigmatycznie powiem, że szykuje się dobra przyszłość dla Politechniki Poznańskiej – związana z rozwojem pięknego miejsca, jaką jest przestrzeń między rzeką Wartą a Jeziorem Maltańskim. 

Więcej w tej kategorii: « August Zamoyski; rzeźbiarz

Warte uwagi

Organizujemy eventy firmowe

event1

Dom Wydawniczy Netter – wydawca magazynu Merkuriusz Polska prowadzi również działalność w obszarze organizowania konferencji, zjazdów, jubileuszy oraz „lecia” firm. Możemy pochwalić się ciekawymi rozwiązaniami, pełnym oddaniem w realizację danego projektu i fantazją. Najważniejszy dla nas jest zleceniodawca i to jemu służymy całą naszą wiedzą, dlatego uważamy, że warto być właśnie z nami.

Więcej…

 © Merkuriusz Polska | Redakcja: tel. +48 501 180 575, +48 515 079 888, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.